Zaterdag 8 september
Toen ben ik naar een concert van k-otic geweest. Samen met mijn vriendin en haar moeder gingen we al een uur van te voren om te zorgen dat we een goed plekje hadden. Na een uur wachten konden we eindelijk naar binnen, eerst gingen we bij het podium staan maar er stonden een paar lange mensen voor ons en konden we het podium niet goed zien. Toen we om ons heen keken was er ook een balkon, je kon het daar ook heel goed zien dus gingen wij daar naartoe. Dat was een hele verbetering. We wisten dat het nog even ging duren voordat het ging beginnen dus gingen we naar het winkeltje waar je leuke k-otic dingen kon kopen. (de moeder van mijn vriendin hield gelukkig de plaatsen bezet). Daarna gingen we snel weer naar onze plaatsen want het concert ging beginnen. Als eerste kwam Juan Wells, hij zong 2 liedjes. Die vonden we wel leuk. Toen hij weg was werd het heel donker en stond k-otic achter een soort doek zodat je alleen hun schaduwen kon zien. Iedereen keihard gillen natuurlijk. Ze begonnen met Damn, de volgorde weet ik niet precies meer. Ze zongen ook War en Rachel zong Beautiful goodbye. Anna, Bouchra, en Rachel deden ook nog een liedje van Destiny’s Child. Toen het concert bijna was afgelopen kwamen er op eens mensen van de tv het podium op lopen; ze hadden een Award gewonnen voor hun cd. Toen het concert afgelopen was gingen we buiten voor de deur waar k-otic uit zou komen wachten. We moesten ongeveer anderhalf uur in de kou wachten, maar dat hadden we er wel voor over. Eerst ging hun bus bijna helemaal voor de uitgang staan. Toen kwamen alle bodyguards naar buiten en gingen voor alle fans staan duwen. Toen kwam k-otic snel naar buiten en ging meteen snel de bus in, maar één gelukje: ik heb Anna kunnen aanraken!!!!!! (Anna is the best!!!! vind ik) en toen ze in de bus zaten hebben ze allemaal gezwaaid en toen reden ze weg. Vervolgens gingen wij maar naar het bushokje op onze bus wachten, maar we hadden nogmaals geluk!!!! Het nichtje van Bouchra stond met Bouchra te bellen!!!! Wij allemaal gillen natuurlijk! En toen vroeg de moeder van het nichtje van Bouchra of we ons adres wilden geven want dan zou zij een foto van Bouchra met handtekening op sturen. Nou wij natuurlijk meteen ons adres opgeschreven en toen kwam onze bus er aan!!!!!! En we hadden weer geluk!!!!! Zij moesten ook met die bus dus konden we even met hun praten, en ze vroegen of wij Bouchra ook even wilden spreken aan de telefoon!!!!! Ja, natuurlijk!!!!!!! Ze was echt héééél erg aardig!!!!! Ik heb inmiddels de foto met handtekening gekregen en ik ben er heel blij mee!!!!!
-xxx- agnes
